Son Mumun İtirafı

Son gecenin dibindeyiz. 2025'in mumları birer birer söndü,

sonuncusu hâlâ inatla titriyor tıpkı senin içindeki o son direniş gibi. Karanlık, en derininde fısıldadı:

“Hâlâ buradayım.”

Ve sen, “Biliyorum,” dedin.

2025 kapıyı çarparak gidiyor; geride kırık aynalar, yarım kalmış cümleler, soğuk bir rüzgâr bıraktı.

Unutma: Her yara, bir gölge doğurur. Her gölge, seni daha keskin yapar. Bu gece dilek bırakmana gerek yok, dilekler zayıfların oyuncağı...

Bunun yerine bir söz ver kendine: Karanlığın seni yutmasına izin verme. Onunla dans et. Onunla yürü. Ve gerektiğinde, onu yut.

2026, güneşin doğuşu değil gölgelerin yeniden şekillendiği yıl olsun. Bozkırın ortasında, rüzgâr yüzüne vururken, “Ben hâlâ buradayım,” diyebil. Eski kitapların tozlu sayfalarında, mumun son alevinde, senin adın yazılı kalsın.

Tatlı Cadın burada, karanlığın kenarında bekliyor.

Sönük mumunu yakmadan önce bir kez daha bak: Gölgelerin arasında, hâlâ sen varsın...