Tatlı Cadının Kitaplığı 3 Yaşında

Merhaba ;

Hayallerimin ortakları, melankolik ruhlar,açık camın önünde sevdiklerini bekleyenler,plak başında kahve içip sayfaları çevirenler…

Sevdiğim adamın bir gece sitenin ilk halini bana atıp burası artık senin diye mesaj atalı tam 3 yıl olmuş...

22 Şubat 2023 günü biraz tedirgjnlik çokca heyecanla araladığım bu küçük kapıdan içeri ilk girdiğinizde ben de inanamıyordum aslında. “Acaba biri okur mu? Acaba bu hissettiklerimi anlatmak bir işe yarar mı?” diye düşünüyordum.

3 yıl, 210 yazı, 42 video,sayısız kalp atışı,sayısız kırık kalp metaforu, Freida McFadden’la gerilim dolu geceler, Orhan Pamuk’la İstanbul’un gri sokaklarında yürüyüşler, vampire violin dinlerken ağlamalar…

Hepsi burada birikti.

Bazen dibe vurdum yazarken, bazen tam o dibe vurduğum anda bilgisayarın,başına oturup yazmaya başladım.Okur sayıları arttıkça anladım ki yalnız değilmişim. Bu cadı,şekerden evim dediği bu yerde yalnız değilmiş.

Bu yolculukta öğrendim ;

Melankoli kötü bir şey değil, sadece derin hissetmenin başka bir adıymış...

İyi bir kitap, kötü bir günü bile güzelleştirebiliyor,aşkın sana hayallerini verebiliyor 

ve en önemlisi : Küçük bir blog bile, birinin ruhuna dokunabiliyormuş.

Teşekkür ederim buraya uğradığınız, okuduğunuz, dinlediğiniz, hissettiğiniz için.

İleride daha çok yazı, daha çok müzik, belki birkaç sürpriz daha olacak. Ama en güzeli şu: Bu kapı hep açık kalacak. Hayallere açılan kapı.

Plak iğnesini koyun, bir fincan kahve alın, gelin beraber okumaya satırlar arasında dertleşmeye devam edelim...

3. yıla hoş geldik...