30'lu Yaşlarım

Olgunluk çağlarının başlangıcı gibi sanki otuzlu yaşlar...

Baharın hafif ama baş döndüren hata yaptıran esintisinden sonbaharın sert ama bundan sonra ki zamanlara hazırlayan rüzgârlarına benziyor…

Çevremden birileri yaşlanıyoruz artık tren kaçıyor diyor. Birileri son hızla evlenip çoluk çocuğa karışıyor. Ben ise bu kadar zaman boyunca hep bu yaşlarımı beklemişim gibi hissediyorum.

Telaşlardan uzaktayım artık,kendimi oyalamayı öğrendim.Bir zamanlar beni çıldırtan her şeye olabilirlik gözüyle bakıyorum. Özlemleri bekleyişleri biliyorum. Birilerine ihtiyaç duyduğum geceler de yalnız kaldığım da sabahı karşılarken daha güçlü olacağımın bilincindeyim.

Üzülmüyorum…

Aynaya baktığım da çoğaldığını fark ettiğim saçlarımda ki beyazlarla, silindiğini düşündüğüm ama ara ara gözlerimde ki eski yerini alan hüzünle bu kadını tanıyorum. 

Bu kadını ben büyüttüm. Girdiğim savaşlardan yenik de çıksam gözlerim şişene kadar da ağlasam,vazgeçmedim...

Ve tek bir kişiye ömürlük aşık oldum…