Hoş geldin Sonbahar

Kalbimin değişen ritminde hissederim sonbaharın gelişini, yaz mevsiminin bunaltıcı havasının yerini hafif üşüten ama ruh’a iyi gelen tatlı esintisini…

Elmanın tarçına bezeli kokusu, gece karanlığın da içilen kahvenin cam'a vuran buğusu,erken gelen akşamla birlikte ailelerin evde daha çabuk bir araya gelişi…

Doğa karların altına uzanıp uykuya yatmadan önce tüm güzelliğini göstermek istercesine kırmızının sarının turuncunun birbirinden güzel her tonuyla size de tüm güzelliğini sergiliyor gibi görünmüyor mu ?

Sert rüzgârlar, üşüten yağmurlar, okul önlerinde üşüyerek bekleyen bir yandan da sınavlardan bahseden öğrenciler, tıka basa otobüsler, gülüşler tüm koşturmasıyla güzel değil mi ?

Kimisine ölümü hatırlatan bu mevsim benim duygularımın doruk noktası...

Sararıp dalından düşen her yaprak aşıkların ayrılık gözyaşları deseler de bana tam tersi gibi gelir dökülen yapraklar sevgililerin gelecek mutluluk günlerinin habercisidir.

Evlenmeden önce çeyizini ortaya dökmüş tüm yüklerinden arınmış bir genç kızın sevdiği adama sadece kalbiyle gidişi gibidir.

Yani Francis Scott Fitzgerald dediği gibi; İlk sonbahar soğuğuyla birlikte hayat yeniden başlayacak…

Sevgiyle Kalın…